Zapalenie gruczołu krokowego u mężczyzn: przyczyny, objawy, leczenie

Zapalenie prostaty u mężczyzn

Wiele osób interesuje się tym, czym jest zapalenie gruczołu krokowego. Terminem tym określa się uszkodzenie zapalne gruczołu krokowego, które często obserwuje się u mężczyzn po 35. roku życia.

Jeśli leczenie patologii nie zostanie rozpoczęte natychmiast, istnieje duże prawdopodobieństwo powikłań w obszarach seksualnych i rozrodczych.

Istota patologii

Termin ten odnosi się do zapalenia prostaty. Jest to częste zaburzenie urologiczne. Według statystyk występuje u 50% mężczyzn po 50. roku życia.

Prostata to narząd gruczołowo-mięśniowy zlokalizowany wokół cewki moczowej. Odpowiada za syntezę wydzieliny, która łączy się z płynem nasiennym i utrzymuje prawidłową aktywność plemników. Pomaga to chronić je przed szkodliwym działaniem czynników zewnętrznych.

Zapalenie prostaty może być ostre lub przewlekłe. W pierwszym przypadku do narządu dostają się szkodliwe bakterie - Proteus, E. coli, Klebsiella i inne mikroorganizmy. Zakażenie następuje przez cewkę moczową, przepływ krwi lub limfy.

Powody

Czynników powodujących stan zapalny jest całkiem sporo. Do głównych przyczyn zapalenia gruczołu krokowego zalicza się:

  1. Zaburzenia krążenia. Powoduje to zwiększenie rozmiaru prostaty. Przyczyną problemów jest brak aktywności fizycznej i nadmierna masa ciała;
  2. Choroby zakaźne. Zakażenie często występuje w wyniku zapalenia cewki moczowej lub rzeżączki. W rzadszych przypadkach czynnikami prowokującymi są grypa, zapalenie migdałków i gruźlica;
  3. Zapalenie bakteryjne. Przyczyną problemów jest przenikanie infekcji do prostaty. Może się to zdarzyć poprzez krwiobieg, limfę lub podczas stosunku płciowego. Przyczyną problemów mogą być bakterie żyjące na powierzchni ludzkiego ciała lub w jamie brzusznej;
  4. Urazowe uszkodzenia narządów miednicy. Przyczyną jest często naruszenie przepływu krwi w tym obszarze. Dlatego u kierowców narażonych na wibracje często rozwija się zapalenie gruczołu krokowego;
  5. Hipotermia i mała aktywność fizyczna. Czynnikami prowokującymi mogą być przewlekłe choroby układu moczowo-płciowego, brak równowagi hormonalnej i brak systematycznych stosunków seksualnych. Przyczyną może być zatrzymanie moczu;
  6. Brak aktywności fizycznej. Niewystarczający poziom aktywności fizycznej negatywnie wpływa na funkcjonowanie narządów wydzielania wewnętrznego, serca i naczyń krwionośnych oraz układu nerwowego. Procesowi temu towarzyszy upośledzenie krążenia krwi w narządach miednicy. Gdy tkanka gruczołu jest niedotleniona, powstają warunki do aktywnego rozmnażania się patogennych mikroorganizmów. Czynniki te powodują rozwój zapalenia gruczołu krokowego;
  7. Zmiany zapalne odbytnicy lub cewki moczowej. Zaburzenie to wywołuje wtórną infekcję prostaty. Może rosnąć lub maleć;
  8. Przewlekłe zaparcia. Ciągłe zaburzenia stolca prowadzą do zmian zapalnych w narządzie.

Do głównych przyczyn choroby zalicza się infekcje urologiczne oraz szereg chorób wenerycznych. Do tej kategorii zalicza się zapalenie cewki moczowej i rzeżączkę. Nawet zaburzenia takie jak przewlekłe zapalenie oskrzeli, próchnica i zapalenie migdałków mogą być czynnikami prowokującymi.

Rodzaje zapalenia prostaty

Objawy zapalenia gruczołu krokowego zależą bezpośrednio od jego rodzaju. Lekarze wyróżniają wiele odmian choroby, z których każda charakteryzuje się pewnymi cechami.

Bakteryjny

Tę postać choroby diagnozuje się zwykle między 21 a 43 rokiem życia. W tym przypadku głównymi objawami zapalenia prostaty jest znaczny wzrost temperatury - może ona wzrosnąć do 40 stopni. Ludzie doświadczają również ogólnego osłabienia, dreszczy i trudności w oddawaniu moczu.

Pacjenci często cierpią na zaburzenia erekcji, ból krocza oraz ropne i krwawe zanieczyszczenia w moczu. Przewlekła postać choroby ma łagodniejsze objawy. Jednak w przypadku nawrotu choroby objawy zapalenia gruczołu krokowego nasilają się.

Obliczeniowy

Głównymi objawami choroby są bóle miednicy, kości krzyżowej i krocza. Dyskomfort wzrasta wraz z aktywnością fizyczną organizmu. Choroba charakteryzuje się również zaburzeniami oddawania moczu, krwawymi zanieczyszczeniami w moczu, zwiększoną drażliwością i osłabieniem erekcji.

Stagnacja

Ta postać choroby charakteryzuje się przewlekłym przebiegiem. Choroba rozwija się, gdy przepływ krwi w narządach miednicy zostaje zakłócony. Przyczyną może być również zastój wydzieliny w prostacie. Zwykle obserwuje się to przy braku stosunku płciowego.

Ta postać choroby charakteryzuje się problemami z oddawaniem moczu. Osoba odczuwa również dyskomfort w jądrach i pachwinie. Jego temperatura może wzrosnąć, erekcja może zostać osłabiona i może rozwinąć się depresja.

Ropny

Termin ten odnosi się do jednego z rodzajów ostrych bakteryjnych postaci choroby. Ropne zapalenie gruczołu krokowego charakteryzuje się znacznym wzrostem temperatury do 40 stopni. Osoba doświadcza również ropnych zanieczyszczeń w moczu, oddawanie moczu jest upośledzone i pojawia się silny ból w okolicy krocza i pachwiny.

Objawy

Objawy zapalenia prostaty zależą od stadium patologii:

  1. Katar. W takim przypadku dana osoba doświadcza objawów częstego oddawania moczu. Ból pojawia się także przy opróżnianiu pęcherza. Pacjent odczuwa dyskomfort w kroczu i kości krzyżowej.
  2. Pęcherzykowy. Zespół bólowy staje się bardziej wyraźny, czasami promieniuje do odbytu i nasila się wraz z wypróżnieniami. Temu etapowi choroby towarzyszą trudności w oddawaniu moczu. Mocz mężczyzny płynie cienkim strumieniem. Czasami dochodzi do zatrzymania moczu i temperatura nieznacznie wzrasta.
  3. Miąższowy. Charakteryzuje się objawami ogólnego zatrucia, znacznym wzrostem temperatury do 38-40 stopni i stanem dreszczy. Osoba ma problemy z oddawaniem moczu i ostry ból w kroczu. Defekacja jest często zakłócana.

Jeśli patologia nie zostanie wyleczona na czas, pojawia się przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego. Charakteryzuje się zamazanym obrazem klinicznym. W rzadkich przypadkach temperatura wzrasta do poziomu podgorączkowego.

Dość często patologia jest konsekwencją przewlekłego stanu zapalnego, który jest związany z konkretną infekcją. Mogą to być gonokoki, ureaplasma, trichomonas. W takim przypadku dana osoba może odczuwać niewielką wydzielinę z cewki moczowej, niewyrażony ból w okolicy krocza i wzrost dyskomfortu podczas oddawania moczu.

Również postaci przewlekłej może towarzyszyć uczucie pieczenia w kroczu i cewce moczowej. Osoba doświadcza nadmiernego zmęczenia, zaburzeń seksualnych i dysurii. Jeśli występują problemy z potencją, u mężczyzny grozi depresja psychiczna, wzmożony niepokój i drażliwość.

Zespół bólowy

Prostata nie zawiera receptorów bólowych. Czynnikiem wywołującym dyskomfort jest zaangażowanie włókien nerwowych w nieprawidłowy proces. Osoby cierpiące na przewlekłą postać choroby odczuwają ból o różnym nasileniu – od łagodnego do bardzo intensywnego.

Zespół bólowy zmienia swoje natężenie wraz z abstynencją seksualną, wytryskiem lub zwiększoną aktywnością seksualną. Dyskomfort promieniuje do okolicy krzyżowej, krocza i moszny. Czasami jest to odczuwalne nawet w okolicy lędźwiowej.

Zespół dysuryczny

Zapalenie powoduje wzrost wielkości prostaty, co prowadzi do ucisku moczowodu. Jego prześwit staje się mniejszy. Osoba doświadcza zwiększonego oddawania moczu. Istnieje również uczucie niepełnego opróżnienia narządu.

Zazwyczaj zaburzenia dysuryczne pojawiają się w początkowych stadiach choroby. Następnie następuje kompensacyjny przerost mięśni pęcherza i moczowodów. W tym czasie objawy dysurii zmniejszają się. Kiedy te mechanizmy ulegają dekompensacji, ponownie się wzmacniają.

Diagnostyka

Aby zidentyfikować zapalenie prostaty, należy skonsultować się z urologiem. Na podstawie obrazu klinicznego patologii można określić chorobę, a nawet etap jej rozwoju. Zapalenie i powiększenie gruczołu krokowego można uwidocznić za pomocą ultradźwięków.

Kluczowe procedury diagnostyczne obejmują:

  • Palpacja prostaty - manipulację wykonuje urolog;
  • Różne badania moczu - ogólne, cytologiczne, bakteriologiczne;
  • Badanie mikroskopowe płynu nasiennego;
  • Rozmaz z cewki moczowej - analizę wydzieliny przeprowadza się w celu oceny składu mikroflory;
  • Analiza zawartości PSA – podczas manipulacji ocenia się konkretne białko prostaty.

W większości przypadków te manipulacje są wystarczające. W przypadku trudności w postawieniu diagnozy wykonuje się badanie urodynamiczne. Z tego powodu mężczyzna trafia do szpitala.

W rzadszych przypadkach wykonuje się cytoskopię. Procedura ta służy nie tylko celom diagnostycznym. Może mieć także charakter terapeutyczny. Manipulacja zapewnia wewnętrzne badanie pęcherza i cewki moczowej. Jeśli nie ma uszkodzeń, nie ma potrzeby przeprowadzania procedury.

Leczenie

Metody leczenia zapalenia gruczołu krokowego dobiera się z uwzględnieniem postaci i cech choroby. Ostremu zapaleniu gruczołu krokowego towarzyszy ciężkie zatrucie, gorączka i zły stan zdrowia.

W takim przypadku pacjent wymaga pilnej hospitalizacji. Jest wskazany do dożylnego podawania środków przeciwbakteryjnych. W przypadku innych postaci zapalenia gruczołu krokowego nie ma potrzeby stosowania takiego leczenia.

Terapia lekowa

W przypadku bakteryjnych postaci patologii zaleca się stosowanie leków przeciwbakteryjnych. Jeśli przyczyną choroby nie są bakterie, zastosowanie takich środków nie przyniesie pożądanych rezultatów.

Antybiotyki są stosowane w leczeniu prawie wszystkich ostrych infekcji. Leki na ostrą postać choroby dobiera się z uwzględnieniem danych z badań diagnostycznych. Lekarz określa konkretny rodzaj mikroorganizmu, który wywołał patologię i stopień jego wrażliwości na leki.

Aby poradzić sobie z ciągłym bólem narządów miednicy i krocza, wskazane jest stosowanie środków zwiotczających mięśnie i alfa-blokerów. Za pomocą leków przeciwskurczowych i alfa-blokerów można rozluźnić mięśnie dotkniętego narządu i pęcherza. Ułatwia to wydalanie moczu i radzi sobie z objawami choroby.

Aby wyeliminować ochronne napięcie tkanki mięśniowej, wyeliminować ucisk zapalenia prostaty i zmniejszyć ból, lekarz może przepisać leki rozluźniające mięśnie.

W trudnych sytuacjach nie obejdzie się bez podawania płynów dożylnych i stosowania leków moczopędnych. Dzięki tej terapii możliwe jest pobudzenie wydalania moczu, co pozwala uniknąć zatrucia organizmu. Leczenie to zapobiega wystąpieniu wstępującej infekcji pęcherza moczowego.

Aby wyeliminować objawy bezbakteryjnej postaci choroby, przepisuje się leki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i przeciwcholinergiczne. W przypadku przewlekłych zaparć należy stosować zmiękczające środki przeczyszczające. Skutecznym lekarstwem jest olejek wazelinowy.

Nawet jeśli zostaną wyeliminowane główne objawy ostrej patologii bakteryjnej, ważne jest całkowite ukończenie terapii. Jeśli przerwiesz terapię przed czasem, istnieje duże prawdopodobieństwo, że proces stanie się przewlekły. Następnie przepisuje się leczenie wspomagające.

W niektórych przypadkach, gdy rozwija się patologia, należy przestrzegać specjalnej diety. Polega na wyeliminowaniu pikantnych i tłustych potraw. Trzeba także zrezygnować z kofeiny. Zabronione są także napoje kwaśne.

Systematyczny wytrysk korzystnie wpływa na kondycję mężczyzny. Zapewnia drenaż wydzieliny prostaty. W przypadku ostrych problemów z oddawaniem moczu stosuje się tymczasową przetokę nadłonową. Cewnikowanie można również wykonywać okresowo.

Interwencja chirurgiczna

Operacja jest zalecana, jeśli nie ma efektu stosowania leków. Wskazaniem do leczenia operacyjnego zapalenia gruczołu krokowego jest również zablokowanie odpływu moczu przez prostatę. Warto wziąć pod uwagę, że ta metoda nie jest przepisywana młodym pacjentom, ponieważ może powodować niepłodność.

Istnieje kilka rodzajów interwencji chirurgicznej:

  1. Przezcewkowa resekcja narządu - polega na usunięciu wszystkich dotkniętych tkanek;
  2. Prostatektomia – zabieg polega na usunięciu prostaty i otaczających ją tkanek. Podczas manipulacji wycina się również pęcherzyki nasienne. Jest to dość złożona interwencja, która często wywołuje impotencję i może powodować nietrzymanie moczu.

Konsekwencje

Jeśli leczenie nie zostanie rozpoczęte na czas, istnieje ryzyko niebezpiecznych konsekwencji zdrowotnych. Przede wszystkim zapalenie gruczołu krokowego jest niebezpieczne z powodu rozwoju ropnia. Kiedy tworzy się ropna zmiana prostaty, temperatura znacznie wzrasta. Gorączka ustępuje objawom dreszczy.

Silny ból krocza prowadzi do zaburzeń oddawania moczu i defekacji. Zwiększony obrzęk prostaty prowadzi do poważnych problemów z oddawaniem moczu.

W rzadszych przypadkach ropień otwiera się sam, po czym jego zawartość przedostaje się do jelit lub cewki moczowej.

Rozprzestrzenianie się zakaźnych patogenów w przewlekłej postaci choroby powoduje pojawienie się zapalenia pęcherza moczowego i odmiedniczkowego zapalenia nerek. Częstymi konsekwencjami patologii są zapalne uszkodzenia jąder i ich przydatków. Istnieje również ryzyko zapalenia pęcherzyków, czyli zapalenia pęcherzyków nasiennych. W wyniku tych procesów często obserwuje się zaburzenia funkcji rozrodczych.

Zapobieganie

Aby zapobiec wystąpieniu stanu zapalnego lub nawrotom przewlekłej patologii, należy przestrzegać następujących zaleceń:

  • Zmniejsz ilość spożywanego alkoholu;
  • Regularnie uprawiaj sport;
  • Unikaj hipotermii;
  • Rzuć palenie;
  • Unikaj stresujących sytuacji;
  • Leczyć stany zapalne w odpowiednim czasie – dotyczy to przede wszystkim infekcji przenoszonych drogą płciową;
  • Weź prysznic kontrastowy;
  • Unikaj podnoszenia ciężkich przedmiotów;
  • Stosuj barierowe metody antykoncepcji;
  • Uprawiaj seks systematycznie;
  • Weź suplementy witaminowe;
  • Wzmocnij swój układ odpornościowy;
  • Odwiedź urologa dwa razy w roku;
  • Jedz prawidłowo i zbilansowanie.